آهای مردم پر حوصله قدیمی کجایید؟

آهای دانایان درس نخوانده اطاقسرایی کجایید؟ ای گنجینه های پنهان زنظر،آهای پیرمردهای قدیم: ملاجانبرار،شیرآقامیرزاعمو،مشتی هدایت،حاج غلامعلی،علی کدخدا،مشتی برار،حاجی میرزاآقا،،مشتی حرمت،مشت نامدار،مشتی نورمحمد،مشتی مصیب،مصیب ملاعمو،حاج مراد، ،مشتی حسین داداش،محمود داقلی، حاج حسنعلی،غلامعباس و مشتی قنبر...چرا با ما حرف نمی زنید؟  ما که نتونستیم از میراث های فرهنگی خوبی که برای ما گذاشتید استفاده کنیم.حالا قدرشما را می دونیم ولی چه فایده که دیگر نیستید.   به راستی  خیلی جالب است  گاهی به  خانه هایی در شهر می رویم  می بینیم یک چراغ گردسوز یا سماور آتشی را که یادگاری  دارند در بهترین نقطه و تاقچه خانه به بهترین وجه نگهداری می کنند ولی از آداب و رسوم و سنن خوب شان در زندگی کمتر  بهره می گیرند. چرا؟  اگر خوب توجه کنیم   کوتاهی رابه گردن دوره و زمانه می اندازیم  و به این صورت خود را  به  اصطلاح تقصیرکار نمی دانیم ولی این طوری هم نیست. اگر بخواهیم می تونیم خیلی  از  آداب  و رسوم آنان را حتی در زندگی ماشینی امروز به کار گیریم.  مثلا مهربونی و دوست داشت نویسنده: حمزه تقی نتاج اطاقسرایی(علی)

/ 1 نظر / 16 بازدید
ور همباز

سلام . مثلا ته حرفه خبرنگار هسه!!!؟؟؟ کپی پیس کندی قبول؟؟؟ ولی اتا کمه شما هم زحمت بکش به متن مطلب اضافه هکن. مثلا تونسی به پیر مردهای امه محله هم اشاره هکنی که از اونها هم یادی بیبو. مثل : ببو جان عمو- حسن شکری- حبیب عمو - اسمیل عمو- آجان عمو- علی گدا عمو - مصیب عمو - آق بابا دایی- حضرت داقالی- یاور عمو - حاج عباس - مل داش سید حسن و .... و این اواخر سید حبیب میرزایی (‌خدا همشون ره رحمت هکنه).